Regularna praktyka jogi niesie mnóstwo pozytywnych efektów, a ilość pozytywnych efektów zwiększa uważna praktyka.
Jak osiągnąć uważną praktykę?
Osiągnięcie uważności i koncentracji zawsze sprawiało mi trudność.
Zaczynam praktykę jogi i będę uważna – tak sobie myślałam. A im bardziej starałam się być uważna, tym bardziej było to trudne. Zastanawiałam się wiele razy co jest ze mną nie tak, że przez tyle lat praktyki jogi (obecnie ponad 10 lat) nie mogę sobie z tym poradzić. Po tylu latach uważność powinna przychodzić naturalnie.
Mój umysł jest ścisły i praktyczny i potrzebuję wszystko zrozumieć zanim przystąpię do działania. Czytałam wiele książek, słuchałam wielu rad doświadczonych instruktorów jogi i byłam ciągle w tym samym miejscu.
Przemówiła do mnie dopiero praktyka jogi wg Satyanady, która okazała się niesamowicie prosta (wiadomo, że najprostsze jest najlepsze). Tą praktyką jest słuchanie i obserwowanie swojego oddechu, czyli uważność na naturalny oddech.
Uważność na naturalny oddech jest pierwszą podstawową techniką oddechową wg nauk jogi Satyanandy i jednocześnie praktyką stosowaną do osiągnięcia i utrzymania stanu uważności.
W trakcie tej praktyki kierujemy uwagę na swój oddech. Zauważamy swój sposób oddychania, obserwujemy jak oddychamy.
Nie kontrolujemy, ani nie poprawiamy oddechu, tylko obserwujemy. Każda ingerencja w „poprawę/modyfikację” oddechu włącza funkcje kontrolne mózgu, co powoduje że zamiast osiągnięcia naturalnie zrelaksowanego stanu uważności aktywizujemy mózg i osiągamy efekt całkowicie odwrotny.
Zaczynamy od skierowania uwagi na oddech, a następnie kontynuujemy obserwację. Obserwujemy jaki jest nasz oddech, czy np. głęboki, płytki, szybki, powolny, równy, nierówny. Czy zdarza się łapanie tchu, westchnięcie lub wyjątkowo długi oddech. Itd.
W trakcie praktyki, instruktor cały czas udziela wskazówek wspomagających obserwację i utrzymanie uwagi na oddechu.
Po kilku zajęciach praktyki uważności na oddech z instruktorem, praktykę tą można z łatwością prowadzić samodzielnie.
Można ją stosować:
- przed zaśnięciem, szczególnie w przypadku kłopotów ze snem, ja usypiam momentalnie,
- w trakcie silnych przeżyć emocjonalnych – praktyka ta uspokaja i uświadamia stan w jakim się znajdujemy,
- w trakcie wykonywania asan – zwiększa efekty praktyki i uświadamia w jakim stanie jest nasze ciało (fizyczność), umysł (myśli) i emocje (uczucia).
Praktyka uważności na oddech jest pierwszą podstawową techniką uruchamianą/rozpoczynjącą medytację i/lub naukę medytacji.
Kilkuminutową praktyką uważności na naturalny oddech zaczynam każde moje zajęcia jogi, wprowadzając w sposób naturalny praktykujących w stan uważności już na początku zajęć.
Join the Discussion!